Չնայած, որ դեռ նոյեմբեր ամիսն է, Լեռնաձորում վաղուց ձմեռ է արդեն....Ձյան հաստ շերտը պատել է ամեն ինչ և շուրջբոլորը տիրում է այնպիսի ճերմակություն, որ կարծես հեքիաթում լինես! Այսպիսի զգացողություն ես ունենում, երբ առաջին ձնից հետո առավոտյան արթնանում և նայում ես պատուհանից դուրս:
Բայց այս գեղեցկության հետ մեկտեղ գալիս է նաև ցուրտն ու սառնամանիքը: Իսկ Լեռնաձորում ամեն ինչ ավելի դժվար է...չէ, որ մենք գտնվում են սարի լանջին :) Հիշում եմ, ինչպես էինք մենք տանջվում, կանգառում սառում ժամերով, սպասում ինչ-որ տրանսպորտի` Քաջարան դասի գնալու համար, բայց հիմա այս խնդիրը լուծված է (մնում է հասնել կանգառ :)):
Բայց այս գեղեցկության հետ մեկտեղ գալիս է նաև ցուրտն ու սառնամանիքը: Իսկ Լեռնաձորում ամեն ինչ ավելի դժվար է...չէ, որ մենք գտնվում են սարի լանջին :) Հիշում եմ, ինչպես էինք մենք տանջվում, կանգառում սառում ժամերով, սպասում ինչ-որ տրանսպորտի` Քաջարան դասի գնալու համար, բայց հիմա այս խնդիրը լուծված է (մնում է հասնել կանգառ :)):

No comments:
Post a Comment